De zomervakanties lopen ten einde. In heel Nederland verschijnen ze weer langs de weg: de spandoeken ‘Wij gaan weer naar school’. Een oproep aan weggebruikers om extra op te letten. Kinderen zijn kwetsbaar en verdienen bescherming. Misschien moeten wij in letselschadeland óók maar weer eens naar school.

Handelen

In mijn vorige column schreef ik over de vraag hoe we kunnen voorkomen dat slachtoffers na een ongeval bij de verkeerde belangenbehartiger terechtkomen. We hebben daarvoor het Nationaal Keurmerk Letselschade (NKL), maar slachtoffers moeten dan wel weten dat het bestaat. Verzekeraars kunnen daarbij helpen. Informeer verzekerden, vermeld het NKL op het aanrijdingsformulier of bij de schademelding en wijs slachtoffers zo vroeg mogelijk op het belang van deskundige, gekwalificeerde belangenbehartiging. Op die column kreeg ik een interessante reactie: maar wat doen we met het slachtoffer dat inmiddels al bij de verkeerde belangenbehartiger terecht is gekomen? Hoe gaan we van waarschuwen naar handelen. Dat is precies de volgende vraag. We kunnen slachtoffers vooraf informeren, maar daarmee verdwijnt het probleem niet.

Afspraken maken

Er zullen mensen blijven die kort na een ongeval hun zaak toevertrouwen aan iemand die niet voldoet aan de kwaliteitseisen die wij binnen onze branche noodzakelijk vinden. Wat doen we als we dat constateren? Wie waarschuwt het slachtoffer? Wanneer mag of moet een verzekeraar iets zeggen zonder zich te mengen in de vrije keuze van een belangenbehartiger? Welke objectieve criteria gebruiken we? En hoe zorgen we ervoor dat een slachtoffer vervolgens wél bij deskundige hulp terechtkomt? Ik heb daarop niet het pasklare antwoord. En misschien is dat juist het punt: dat antwoord moeten we samen vinden. Terug naar school Verzekeraars, belangenbehartigers, het NKL en andere betrokken partijen roepen allemaal dat kwalitatief slechte belangenbehartiging niet thuishoort in onze branche.

Eilandjes

Maar ondertussen staan we nog te veel op onze eigen eilandjes. Laten we daarom eens bij elkaar komen en één concrete casus op het bord schrijven: Een slachtoffer raakt vandaag betrokken bij een ongeval en blijkt morgen te zijn beland bij een belangenbehartiger die niet aan de noodzakelijke kwaliteitsnormen voldoet. Wat gaan wij doen? Niet opnieuw alleen constateren dat dit ongewenst is, maar gezamenlijk afspraken maken over wat we vervolgens daadwerkelijk kunnen doen.

Kwetsbare mensen

De campagne ‘Wij gaan weer naar school’ vraagt weggebruikers extra rekening te houden met kwetsbare kinderen. Ook in de letselschaderegeling hebben we te maken met kwetsbare mensen. Mensen die na een ongeval meestal geen idee hebben hoe onze wereld van verzekeraars, schaderegelaars, advocaten en belangenbehartigers werkt. Als wij vinden dat zij bescherming verdienen, moeten we niet alleen vertellen wat er verkeerd gaat. We moeten samen leren hoe het beter kan. Dus wat mij betreft gaan wij ook weer naar school. Wie schuift er aan? Want als we dit gezamenlijk goed organiseren, maken we letselschadeland weer een stukje veiliger.

Mark Veenstra
Mark Veenstra is Register Expert Personenschade en oprichter van Hulp na Ongeval. Sinds 1992 is hij specialist in letselschade, met focus op herstelgerichte schaderegeling, juridische ondersteuning en praktische hulp voor slachtoffers en nabestaanden na een ongeval. Hij is aangesloten bij NIVRE en NIS en lid van de brancheorganisatie NLE (Nederlandse Letselschade Experts).