Hoe vaak komt het dagelijks niet voor: OPJAGEN EN BUMPERKLEVEN!
Vandaag 23-02-2026 was het weer eens zo ver:

  Op de A2 nabij afslag Everdingen > A27 was het weer eens raak: eerst was de weg achter mij leeg.
Plotseling verscheen er een wit busje met grote snelheid op mij af.
Ja hoor: een bumperklever!

Met groot licht maakte de chauffeur mij duidelijk dat de 104 km die ik reed, hem niet beviel.

A) Werd van mij verwacht dat ik mij naar de vluchtstrook begaf?
B) Of werd van mij verwacht dat ik terug ging naar de A2?

Ik bleef dus rijden op de enige baan die bestemd was voor uitvoegend verkeer.

De baan splitste zich een kilometer verderop in twee banen.
Voor mij reed inmiddels een vrachtwagen en die rijden doorgaans niet harder dan 80 tot 90..
Ik reed 104 zuinig op de cruise controle en bleef dus op de linker baan rijden, zodat ik de vrachtwagen kon passeren.
De bumperklever werd dit te machtig, want 104 km op de teller is natuurlijk veel te weinig want je mag daar 100 rijden.
Weer werd mij met groot licht duidelijk gemaakt dat ik moest oprotten.
Opzij, Opzij, Opzij, want ik heb zo’n vreselijke haast!
Dat deed ik nadat ik de vrachtwagen had gepasseerd, want ik laat mij door niemand aan de kant jagen zodat ik gedwongen wordt 80 te gaan rijden.

En toen zag ik dat het een bestelwagen betrof van FarmaKoeriers.

Het is de hoogste tijd dat werkgevers hun chauffeurs duidelijk maken dat zij het rijdende ambassadeurs zijn van de firma.

Het is echter maar de vraag of imbeciele chauffeurs weten wat een ambassadeur is.
Hun hersens pijnigend komen bumperklevers vermoedelijk niet verder dan dat het een condoom van het merk Durex “Ambassador” betreft.

Het is voor werkgevers dweilen met de kraan open als de chauffeurs kapot maken wat de baas poogt op te bouwen.