Gelezen in : De Telegraaf  verzekeraar

Erfgenamen van een kinderloze man ontdekten bij het opruimen van zijn huis een oud spaarbankboekje van ING met een saldo van €1.725. De laatste bijschrijving op het boekje dateerde uit 1984; de man overleed in mei vorig jaar. Toen de nabestaanden de bank om uitbetaling vroegen, weigerde ING en beroept zich op verjaring: volgens het Burgerlijk Wetboek verjaart een vordering doorgaans na twintig jaar als er geen contact is geweest.

De familie ging vervolgens naar het onafhankelijke klachteninstituut Kifid, met een beroep op de morele plicht van de bank om het geld terug te geven. Kifid wees de klacht af en stelde dat een vordering op grond van coulance niet juridisch afdwingbaar is. Daarmee blijft het saldo volgens bank en geschillencommissie onuitkeerbaar.

Het geval wekt kritiek omdat het om relatief klein geld gaat terwijl ING recent ruime winsten en topbonussen rapporteert; critici noemen het onrechtvaardig dat een bank na decennia het tegoed kan behouden. De zaak illustreert het spanningsveld tussen wettelijke verjaring, bankpraktijken rond slapende rekeningen en morele verwachtingen van klanten en erfgenamen. Voor particulieren is het een waarschuwing om oude rekeningen en documenten na te lopen en contact met banken te onderhouden om verjaring te voorkomen.

FINDINET: De uitspraak van KIFID is te rechtvaardigen.
Na verloop van tijd is een verjaringstermijn onvermijdelijk omdat de desbetreffende instantie het bedrag van de verplichtingen niet tot in de eeuwigheid kan blijven reserveren.
Je zet de deur open als je wel 1.725,= zou moeten betalen, maar “vergeten” tegoeden van 20 miljoen niet hoeft na te komen.
Verjaringstermijnen: 
Een verjaringstermijn van 20 jaren is overigens best wel ruim bemeten.
De Overheid heeft voor zichzelf echter een uitzondering gemaakt door ambtenaren een verjaringstermijn toe te kennen van 5 jaren.

MAFFIOSE OVERHEID
Met andere woorden: als ambtenaren een definitieve uitspraak in Rechte 5 jaren weten uit te stellen met vertragingstechnieken, dan verliest de burger zijn recht op vergoeding van schade waarvoor deze wel in aanmerking komt indien de zaak binnen 5 jaren was afgerond.
Over een schrijnend voorbeeld daarvan is door Findinet gepubliceerd in een 6-delige Podcast (LINK: Straffeloos liegen en bedriegen).