(NL) NOODKREET UIT DE HEUVELS VAN ALTEA : 1e Episode

Lijst met onderwerpen die aan bod komen treft u aan op de INDEXPAGINA

1e EPISODE : DE DOODLOPENDE WEGEN VAN CORTES

Overdracht van de wegen
In de laatste jaren van vorige eeuw ( 1990 – 1999) heeft Cortes besloten de wegen over te dragen aan de Gemeente Altea. En “Wat u ziet, is wat u krijgt”: geen bestrating en geen riolering!
De Gemeente verkreeg de grond van deze wegen GRATIS.

Kans verkeken op particulier beheer
Had Cortes de wegen overgedragen aan een Vereniging van Eigenaren, dan zou deze vereniging voor alle eigenaren een verplichte deelname hebben ingehouden.
Zonder Lidmaatschap immers geen toegang tot je woning.

Slagboom
Dan ook had de vereniging een slagboom kunnen plaatsen bij de ingang van de Galera de Las Palmeras.
Te zware vrachtwagens en onbevoegden kunnen dan niet ongezien de Galera op rijden.
Asfalteren
De door Cortes overgedragen wegen en paden waren niet geasfalteerd. Het waren paden en wegen op basis van grind.
De Gemeente wenste dat de wegen – nu zij openbare wegen waren – geasfalteerd zouden worden. Zo gezegd, zo gedaan.

Garantietermijn van een asfaltweg is 20 jaar
De gemiddelde levensduur van een asfaltweg is 15 jaar.
Als er sprake is van twee rijstroken per richting, gaat de linker baan 5 tot 7 jaar langer mee.
Dus als er sprake is van een weg die door een buurtschap loopt, dan mag verwacht worden dat deze weg 20 jaren mee kan.
Informatie verkregen via Google
Een weg is toe aan vervanging als her en der scheurtjes ontstaan.
Die scheurtjes leiden uiteindelijk tot het loslaten van stenen, ook wel rafeling genoemd.
De asfaltweg van de Galera was dus al 5 jaar geleden “afgeschreven”.

Rekening naar de eigenaren
Het feit dat dit niet het geval was, werd gezien als “achterstallig onderhoud” van projectontwikkelaar Cortes en dus werden de eigenaren geconfronteerd met een factuur voor iedere meter asfalt die langs hun terrein werd aangebracht.

Slecht debiteurenbeheer van de Gemeente
Vele eigenaren hebben deze rekening nooit voldaan. Onze briefschrijver kreeg van de Gemeente Altea in 2004 een herinnering op naam van de eerste eigenaar.
Die had zijn huis in 1998 verkocht aan een projectontwikkelaar.
En deze verkocht de woning weer aan onze briefschrijver.
Hij moest duizenden euro’s betalen aan de Gemeente omdat voorgaande eigenaren hun rekeningen nooit betaald hadden.

Lamlendigheid!
Schrijver was op zoek naar adressen van mensen die nog geen lid waren van de vereniging en trof daarbij op internet een lijst aan met namen en adressen van mensen die hun asfalt-rekening nog niet hadden voldaan.
Deze lijst stond op een niet beveiligde website van de gemeente Altea en per woning zag dat er als volgt uit:

X2568865H         JONES BEDSTER CAROLINE ANN 2005/99 CUOTAS URB. GALERA PALM                   PUPUT-GALERA PALM 88 BUZ 11 03590 ALTEA 1126,39€

X5231593J          THORNTON JONATHAN JAMES 2005/182 CUOTAS URB. GALERA PALM                    CAPSOT-GALERA PALM 30 BUZ 39 03590 ALTEA 2405,82€

Er stonden tientallen vorderingen op deze lijst t.z.v. het asfalt.
Schrijver heeft vele eigenaren gewaarschuwd dat de gemeente elders een rentedragende schuld had geregistreerd bij de provinciale administratie. De meeste rekeningen stonden op naam van de vorige eigenaar. En zo heeft de briefschrijver aan de Gemeente Altea zeker 45.000 euro aan achterstallige facturen laten voldoen.
Het kan de Gemeente echter niets schelen op naam van wie de schuld staat. Het saldo is rentedragend en dus een prachtige belegging.

Wat in het vat zit verzuurd niet
Het asfalt was gelegd en ooit zal een toekomstige eigenaar de rekening moeten betalen.
De schuld wordt vermoedelijk ter dekking van beleningen bij derden gedeponeerd en de Gemeente ziet haar taak als volbracht. En… welke ambtenaar heeft er zin in om rekeningen te incasseren bij mensen die niet eens weten dat er een rekening open staat!
Dan ontmoet je immers alleen maar boze ingezetenen!

Wordt vervolgt in : EPISODE TWEE

GEEN REACTIES